Strasburg: polskie emerytury EWK ponownie przed Trybunałem

Europejski Trybunał Praw Człowieka w trzech  wyrokach przeciwko Polsce z 11 lutego br. po raz kolejny orzekł, że przyznanie,  a następnie odebranie przez ZUS tzw. emerytury EWK stanowiło naruszenie prawa do  poszanowania własności.
Trzy skargi przeciwko Polsce dotyczyły dobrze  już znanych stanów faktycznych: w latach 2001-2002 r. Zakład Ubezpieczeń  Społecznych umożliwiał skarżącym – rodzicom przewlekle chorych i wymagających  stałej opieki dzieci – przejście na tzw. emeryturę EWK, czyli uzyskanie  świadczenia o charakterze wcześniejszej emerytury. Skarżący w związku z tym  rezygnowali ze swego dotychczasowego zatrudnienia, a otrzymywana emerytura  stawała się ich jedynym źródłem dochodu. Po roku lub dwóch ZUS uchylał swoją  decyzję o przyznaniu emerytury EWK z natychmiastowym skutkiem zaprzestania  wypłaty świadczenia. Skarżący zostawali pozbawiani w ten sposób środków do życia  i przechodzili na utrzymanie rodziny.
Trybunał i tym razem stwierdził, iż taki stan  rzeczy to naruszenie prawa do poszanowania własności, chronionego w art. 1  protokołu nr 1 do Konwencji o prawach człowieka. Omawiane orzeczenia to kolejne  wyroki w długiej serii spraw, w których Trybunał zawsze opiera się na tych  samych argumentach: zasada dobrych rządów (ang. good governance) wymaga,  by organy państwowe – także ZUS! – względem obywatela postępowały zawsze zgodnie  z zasadą fair play. Błędy popełniane przez organy administracji państwowej są  oczywiście nieuniknione, ale trzeba naprawiać je bezzwłocznie i z uwzględnieniem  powstałych konsekwencji. W omawianych sprawach skarżącym przyznawano świadczenie  pieniężne, a kiedy ci rezygnowali z pracy i reorganizowali swoje życie (w  słusznym przecież celu – opieki nad dzieckiem), państwo bez ostrzeżenia i z  natychmiastowym skutkiem świadczenie to odbierało. Natychmiastowość wstrzymania  wypłaty świadczenia stoi w poważnym kontraście z okresem około 2 lat, których  Zakład Ubezpieczeń Społecznych najczęściej potrzebował, żeby ponownie  zweryfikować dokumentację skarżących i odkryć swój błąd. Z kolei procedura  odwoławcza trwała znowu latami, a skarżący przez ten czas pozostawali bez  środków do życia. Świadczenia z zabezpieczenia społecznego to „mienie” dla  potrzeb ochrony z art. 1 protokołu nr 1, a wskazana ingerencja w prawo do  poszanowania tego mienia jest regularnie uznawana przez Trybunał – w toku  rozpatrywania bliźniaczo podobnych skarg przeciwko Polsce – za nieproporcjonalną  i sprzeczną z Konwencją.
Tak wynika z wyroków Trybunału z 11 lutego 2014  r. w sprawie nr 43129/04, Burczy przeciwko Polsce, w sprawie nr 6210/05,  Hajduk przeciwko Polsce oraz w sprawie nr 21796/05, Czyż przeciwko  Polsce.
Katarzyna Warecka
Data publikacji: 13 lutego 2014 r.
http://www.produkty.abc.com.pl/glowny-ksiegowy/
Proudly powered by WordPress   Premium Style Theme by www.gopiplus.com